หายหน้าหายตาไปนานเลย...
งานเยอะจริงๆค่ะ คอสก็นานๆครั้ง (อยากมาาก T^T)
ทำแฟนดับก็นานๆครั้ง (อันนี้ก็อยากมากกก T[]T)
เก็บเนื้อเก็บตัวทำงานเพื่ออนาคตอยู่คับผม!
ท้าด่าาาาา
อันนี้เป็นสารคดีวิทยุที่ออกอากาศไปแล้วค่า
ตอนแรกมีแต่เสียงแต่ตอนนี้ใส่รูปเพิ่มเติมเข้าไปอีก
ฝากด้วยนะคะ//ไปทำงานต่อ TwT

[Report] Bigbang Alive Tour in Bangkok 2012 5/10/12

posted on 08 Oct 2012 04:52 by ferena in MyLife
เริ่มตั้งแต่ยังอยู่เชียงใหม่เลยละกัน ตอนแรกจองเที่ยวบิน3ทุ่มไว้ เพราะมีสอบตอนบ่าย3ครึ่งถึง6โมงครึ่ง ถ้าขึ้นเครื่องตอนทุ่มจะเช็คอินไม่ทันพอจองสามทุ่มไป ปรากฏว่าดรอปวิชาที่สอบวันที่4ซะงั้น แล้วยังเจอโดนนกแอร์เลื่อนไฟลท์เป็น4ทุ่มด้วย กว่าจะถึงกรุงเทพก็เกือบๆเที่ยงคืนเลยทีเดียวพอถึงสนามบินลองโทรหาพี่สาวปรากฏว่านางเข้าบ้านไปแล้ว มารับไม่ได้ เลยต้องเรียกแท็กซี่เอาเอง แถวแท็กซี่ยาวมากกกก กว่าจะได้ขึ้นก็เกือบๆตีหนึ่งพอขึ้นแท็กซี่ดึกๆคนเดียวก็น่ากลัวอ่ะ ถึงแม้ว่าจะผ่านการรับรองทางสนามบินแล้วก็ตามเหอะ ก็เลยชวนแท็กซี่คุยตลอดทางเลย 555ปัญหาที่หนักกว่านั้นคือแท็กซี่ไม่รู้จัดโรงแรมที่ไปพักคือ "เมืองทองอินน์" มันก็คือตึกที่เป็นหอพักที่อยู่กันเยอะๆของเมืองทองนั่นแหล่ะแต่ตอนจองห้องก็ถามรายละเอียดไว้แล้วซึ่งเขาก็บอกไว้วว่าออฟฟิซอยู่ตึกC4 ก็วนหากับแท็กซี่อยู่แถวๆนั้นประมาณ3-4รอบ เพราะหาไม่เจอเราก็เลยโทรหา ปรากฏว่าไม่รับ! ไอ้เราก็ซีดเลยไง เพราะเขาให้โอนเงินก่อน พอลองวนๆหลายๆรอบก็เห็นป้ายธรรมดาๆเขียน ห้องพักรายวัน-รายเดือนออฟฟิซโรงแรมนี้เหมือนร้านธรรมดาๆอ่ะห้องโล่งๆ มีแต่โต๊ะเก้าอี้ตั้งอยู่ตัวนึง และไม่มีคน พอจากรถไปก็ไปกดกริ่งแต่ไม่มีใครออกมา ไฟก็เปิดอยู่นะก็บอกไว้ว่ามาตอนไหนก็ได้ออฟฟิซเปิดตลอด24ชั่วโมง แต่พอมาถึง หาสาถานที่เจอ แต่ไม่มีคนอ่ะ! กดหลายรอบมากจนมีคนลงมา ก็เข้าไปติดต่อว่าจองห้องไว้ป้าก็ทำหน้างงๆใส่ เหมือนติดต่อไว้หรอ เอิ่บ...กุเครียดนะคะ ถ้าไม่ได้ติดต่อไว้ใครจะกล้ามาคนเดียวตอนตี1ล่ะคะ ไปๆมาๆก็ต้องจ่ายค่ามัดจำกุญแจอีกคิดในใจ แค่ห้อง2คืนก็1200แล้วต้องจ่ายค่าประกันอีกหรอ? สรุปว่าจ่ายประกันกุญแจเฉยๆ300ถ้าจะออกก็ได้ตังตรงนี้คืน ก็โล่งใจไปเปราะนึงป้าบอกอยู่ห้องพักตึกC8นะ เราก็เหวอๆอ่ะ แล้วตึกC8มันอยู่ไหนวะคะ ถ้าให้ไปเองยังไงก็ไม่ไปนะ ดึกๆมืดๆให้ไปเอง ดีไม่ดีไม่ถึงตึกก็อาจตายได้พูดตล่อมๆจนป้ายอมไปส่ง สรุปตึกC8อยู่ตรงกันข้ามกับอีตึกC4นี่เอง = =" แต่ป้าไม่มีคีย์การ์ดให้ (ปัญหาเยอะจังวะ!) ก็ถามแล้วหนูจะเข้ายังไงอ่ะค่ะ ป้าก็บอกก็เข้าพร้อมคนอื่นๆเอา พูดง่ายนะคะ คอนเลิกดึกนะ ถ้าไม่มีคนมาตอนนั้น กุต้องรอนานแค่ไหนล่ะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะคีย์การ์ดหมดป้าก็พาขึ้นลิฟท์บอกห้องอยู่ชั้น2เดินไปนิดหน่อยก็ถึงหน้าห้อง ระหว่างทางบรรยากาศน่ากลัวนิดๆ แต่ก็คิดเข้าข้างตัวเองว่าเป็นคนไม่มี Six Senseคงจะรอด ไม่รับรู้เรื่องอะไรประมาณนั้น (แต่ก็กลัวเรื่องพวกนี้อยู่ดี) แต่พอเปิดประตูห้องมาก็ดูไม่น่ากลัวเหมือนตรงทางเดินเลยโล่งใจห้องกว้างมากกกกก กว้างแบบอยู่คนเดียวเหงาแน่ๆอ่ะ 555 ตอนอยู่ห้องเปิดเพลงฟังตลอดอ่ะ ลดอาการหลอนของตัวเอง orzมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นตึกตรงข้ามเป็นห้องออฟฟิซ ด้านล่างก็เป็นร้านขายของต่างๆ อากาศกลางคืนกรุงเทพร้อนหรือว่าเก็บของเสร็จใหม่ๆเลยร้อนก็ไม่รู้ ก็เลยเปิดแอร์นอน แต่ก็เข้าอีหรอบเดิม นอนไม่หลับ = =" จิ้มมือถือไปๆมาๆ ฟัเพลงกล่อมตัวเองไปด้วยกว่าจะหลับไปก็ดึกมากๆ น่าจะประมาณตี3ได้ตื่นมาเพราะพี่สาวโทรมาถามข่าวคราวว่ายังมีชีวิตอยู่มั้ย? 555 แต่คุยกันได้แค่นิดๆหน่อยๆเพราะห้องนั้นสัญญานโทรศัพท์ไม่ค่อยมี (เน็ตก็ไม่มี = =*)ไหนๆก็ตื่นแล้วเลยออกมาหาอะไรกิน แต่ร้านข้าวทั้งหลายยังจัดร้านไม่เสร็จทั้งๆที่จะบ่ายแล้วแท้ๆ คิดว่ากินอะไรเบาๆละกันเลยเดินหาร้านอาหารตามสั่งเจอร้านนึงน่าจะพอใช้ได้ แต่เพราะมึนๆพึ่งตื่นหรือใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวก็ไม่รู้ เห็นเมนูหน้าร้านเขียนข้าวผัดปูเลยสั่งข้าวผัดปูซะงั้น 555สั่งกลับมากินที่ห้อง ระหว่างรอคิดขึ้นได้ว่าจบคอนอาจจะหิวเลยเดินไปซื้อของที่เซเว่นใกล้ๆ แล้วค่อยกลับมาที่ห้องพอถึงห้องก็เปิดแอร์ เปิดเพลงฟัง กลิ้งไปมา แกะข้าวกิน คำแรกเท่านั้นแหล่ะ แทบวางทิ้ง.... =____=" แต่ด้วยความเสียดายเลยกินต่อไปประมาณครึ่งกล่องแล้วเอาขนมปังที่ซื้อตุนไว้มากินแทน ระหว่างนั้นก็ซ้อมร้องFan Chant แหกปากไปเรื่อยไม่เกรงใจห้องข้างๆอ่ะ 555จนประมาฯ4โมงก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแต่งหน้า เรียกมอไซค์ไปคอนเลยได้รับรู้ว่าตึกที่เราอยู่เนี่ย ใกล้ตึกอิมแพคมากๆ (ความรู้สึกดีกับโรงแรมนี้ครั้งแรก)พอไปถึงก็มีคนเต็มเลย มากับเป็นกลุ่มๆ ไม่กล้าเข้าไปยุ่งกับเขาเท่าไหร่อ่ะ เขิน... =///= ก็เลยเดินไปซื้อแท่งไปตามคำบัญชาพี่สาวแล้วก็เดินทั่วงานเดินไปรอบๆ จนไม่รู้ว่าจะไปไหน ไม่อยากไปเกะกะชาวบ้าน เลยหาที่นั่งแหมะอยู่ที่นึง ว่างมาก...เลยถ่ายรูปเล่น 555แล้วไปนั่งข้างๆX-Standคนที่มาคอนก็ชอบเข้ามาถ่ายรูปกันไง เห็นเขาสลับกันถ่าย จะถ่ายคู่ก็แสนลำบาก ด้วยความว่างเลยเสนอตัว "ถ่ายรูปให้มั้ยคะ" 55กว่าพี่สาวจะมาก็เกือบ2ทุ่มซึ่งเป็นเวลาคอนเริ่ม แต่เนื่องจากครั้งที่แล้วไปงานเปิดตัวรถของYamahaซึ่งกว่าจะมาได้เลทมาก พีาสาวไม่ค่อยรีบเท่าไหร่แล้วยังมีอารมณ์เดินไปซื้อคาดผมอีกนะ ปรากฏว่าได้ยินเสียงเหมือนคอนเริ่ม พี่ก็นึกว่าเป็นแดนเซอร์ออกมาเต่นไม่ก็เป็นวงโคฟก่อนเลยใจเย็นมากกแต่เรารู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นงั้นอ่ะ เพราะครั้งนั้นมันแค่เปิดตัวรถ แต่ครั้งนี้มันเป็นคอนเสริต์เลยนะ ก็เลยพยายามลากพี่เข้าไปในคอนให้ได้พอเข้าไปถึงเขาเริ่มกันจริงๆแล้วค่า ตกใจมากอ่ะ เลยรีบไปที่ที่นั่งเลย ซึ่งได้แถวหน้าๆริมทางเดินด้านใน เลยค่าาา วิ่งไปวิ่งมาตลอดคอนอ่ะ 555บิ๊กแบงโผล่มาแล้วไม่เคยอยู่กับที่วิ่งไปวิ่งมาตลอด กรี๊ดๆๆๆตลอดทั้งคอน หนุ่มๆก็ร้องตลอดแทบไม่พักเช่นกัน แถมยังยิ้มแย้มตลอดเลยด้วย :)เนื่องจากอยู่แถวหน้าๆก็ต้องได้อะไรพิเศษบ้างใช่มะ ก็ได้อยู่นะะ เห็นใกล้ๆชัดๆเลยยยย แต่ว่าคนแถวหน้าก็เยอะเลยไม่ได้มีโอกาสจับมือเลย ; 3 ;แล้วก็พวกผ้าเช็ดหน้าหรือเสื้อก็โยนมาใกล้ๆทั้งนั้น แต่แย่งกับชาวบ้านเขาไม่ทันอ่ะะะะ เลยปล่อยๆไป ได้ใกล้ขนาดนี้ก็ดีแล้ววววบิ๊กแบงคอยกวาดตามองคนดูตลอดเลยนะ เลยมีบางช่วงทีรู้สึกว่าเหมือนได้สบตาด้วบโดยเฉพาะแดซอง เพราะรู้สึกว่าสบตากันก็เลยยิ้มแล้วแดก็ยิ้มกว้างกลับมาณ จุดนั้นถึงไม่ใช่เมนตัวเองก็ฟินอ่ะ น่ารักมากกกกกกก มีหลายโมเม้น เล่าเท่าไหร่ก็ไม่หมด (เล่าพวกนี้ลงบล็อกด้วยดีมะเพราะมันเยอะมาก แสปมมาก 555)ตอนที่เบ้บอกคอนจบเราก็ตกใจอ่ะ จบไวมาก เหมือนพึ่งได้เข้ามาประมาณ10นาทีเอง พอจบอังกอร์ก็คอแหบแห้งไปมด เพราะทั้งร้องและตะโกนตลอด2ชั่วโมงครึ่งเลยออกไปหาอะไรกินกับพี่สาว ว่าจะกินแถวๆในเมืองทอง แล้วหลงทิศออกผิดทาง ไปๆมาๆก็โผล่แถวๆบ้านเฉยเลย 555นั่งกินนมแถวๆบ้านจริงๆนะ ขับไปอีกไม่กี่ซอยก็ถึงแล้วอ่ะ พอกินเสร็จพี่สาวก็ไปส่งที่ห้อง ขึ้นไปด้วยกัน นั่งคุยกันไปเรื่อยๆยันตี4ก็ลงมาส่งพี่สาวกว่าจะล้างหน้าอาบน้ำ เก็บของเสร็จ กว่าจะได้นอนก็เกือบ6โมง เป็นวันที่มาราธอนมาก 555